تبليغاتX
شبهای دل تنگی
شبهای دل تنگی
نظر یادتون نره
غم ...

 

 

 

 

خدایا تو که بشر رو اینقدر دوست داری چرا غم رو آفریدی ؟

 

 

 

خدا گفت :

 

 

 

غم رو به خاطر خودم آفریدم،

 

 

 

 چون این مخلوق من تا غمگین نباشه به یاد خالقش نمی افته!

 

 

 

 

 

|+| نوشته شده توسط امیر مهرابی در پنجشنبه 1387/04/27 ساعت 6:54 بعد از ظهر |

دفتر عشق...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

دفتر عشق که بسته شد

 

 
دیـدم منــم تــموم شــــــــــــــــــدم

 

خونـم حـلال ولـی بــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدون

 

به پایه تو حــروم شــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدم



اونیكه عاشـق شده بـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــود

 

بد جوری تو كارتو مونــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد

 

برای فاتحه بهــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــت

 

حالا باید فاتحه خونــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد

 

تــــموم وســـعت دلــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــو

 

بـه نـام تـو سنـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد زدم

 

غــرور لعنتی میگفــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــت

 

بازی عشـــــقو بلـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدم

 

از تــــو گــــله نمیكنـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم

 

از دســـت قــــلبم شاكیــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم

 


چــرا گذشتـــم از خـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــودم

 

چــــــــراغ ره تـاریكــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــیم

 

دوسـت ندارم چشمای مــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــن

 

فردا بـه آفتاب وا بشـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــه

 


چه خوب میشه تصمیم تــــــــــــــــــــــــــــــــو

 

آخـر مـاجرا بــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــشه

 


دسـت و دلت نلــــــــــــــــــــــــرزه

 


بزن تیر خــــــــــــــــــلاص رو

 

ازاون كه عاشقــــت بود

 
بشنو این التماسرو


ــــــــــــــــــــــ

 

ـــــــــــــــ

 


ـــــــــــ



ـــــــ

 

 

 

 

|+| نوشته شده توسط امیر مهرابی در پنجشنبه 1387/04/20 ساعت 7:47 بعد از ظهر |

خواستگاری خر...
 

 

 

 

 

 

 

 

 

خری آمد بسوی مادر خویش

 

                     بگفت مادر چرا رنجم دهی بیش              

 

 

برو امشب برایم خواستگاری

 

                   اگر تو بچه ات را دوست داری

 

 

خر مادر بگفتا ای پسر جان

 

                   تو را من دوست دارم بهتر از جان

 

 

زِ بین این همه خرهای خوشگل

 

                   یکی را کن نشان چون نیست مشکل

 

 

خرک از شادمانی جفتکی زد

 

                   کمی عر عر نمود و پشتکی زد

 

 

بگفت مادر به قربان نگاهت

 

                   به قربان دو چشمان سیاهت

 

 

خر همسایه را عاشق شدم من

 

                   به زیبائی نباشد مثل او زن

 

 

بگفت مادر برو پالان به تن کن

 

                   برو اکنون بزرگان را خبر کن

 

 

به آداب و رسومات زمانه

 

                    شدند داخل به رسم عاقلانه

 

 

دو تا پالان خریدند پای عقدش

 

                   به افسار طلا با پول نقدش

 

 

خریداری نمودند یک طویله

 

                   همان طوری که رسم است در قبیله

 

 

خر عاقد کتاب خود گشایید

 

                   وصال عقد ایشان را نمایید

 

 

دوشیزه خر خانم آیا رضایی؟

 

                   به عقد این خر خوشتیپ در آیی؟

 

 

یکی از حاضرین گفتا به خنده

 

                   عروس خانم به گل چیدن برفته

 

 

برای بار سوم خر پرسید

 

                   که خر خانم سرش یکباره جنبید

 

 

خران عرعر کنان شادی نمودند

 

                   به یونجه کام خود شیرین نمودند

 

 

به امید خوشی و شادمانی

 

                   برای این دو خر در زندگانی!

 

 

 

 

|+| نوشته شده توسط امیر مهرابی در شنبه 1387/04/15 ساعت 7:35 بعد از ظهر |

ما واقعاً چقدر فقیر هستیم!؟!

 

 

 

 

 

 

 

ما واقعاً چقدر فقیر هستیم!؟!

 

 

 

روزی یک مرد ثروتمند، پسر بچه کوچکش را

 

 

به یک دِه برد تا به او نشان دهد مردمی که

 

 

 در آنجا زندگی می کنند، چقدر فقیر هستند.

 

 

 

آنها یک روز و یک شب را

 

 

 در خانه محقر یک روستائی به سر بردند.

 

 

 

 

در راه بازگشت و در پایان سفر، مرد از پسرش پرسید:

 

 

"نظرت در مورد مسافرتمان چه بود؟"

 

 

 

پسر پاسخ داد: "عالی بود پدر!"

 

 

پدر پرسید: "آیا به زندگی آنها توجه کردی؟"

 

 

پسر پاسخ داد: "فکر می کنم!"

 

 

و پدر پرسید چه چیزی از این سفر یاد گرفتی؟

 

 

پسر کمی اندیشید و بعد به آرامی گفت:

 

 

 

"فهمیدم که ما در خانه یک سگ داریم و آنها چهارتا"

 

 

 

"ما در حیاتمان یک فواره داریم

 

 

 وآنها رودخانه ای دارند که نهایت ندارد"

 

 

 

"ما در حیاتمان فانوسهائی تزئینی داریم

 

 

 و آنها ستارگان را دارند"

 

 

 

"حیاط ما به دیوارهایش محدود می شود

 

 

 امّا باغ آنها بی انتهاست"

 

 

 

 

در پایان حرفهای پسر، زبان مرد بند آمده بود.

 

 

 

پسر اضافه کرد:

 

 

""متشکرم پدر که به من نشان دادی

 

 

 ما واقعاً چقدر فقیر هستیم!""

 

 

 

 

 

 

 

 

 

|+| نوشته شده توسط امیر مهرابی در دوشنبه 1387/04/10 ساعت 1:29 بعد از ظهر |

چارلي چاپلين...
 

 

 

 

 

 

 

چارلي چاپلين:

 

 

 با پول مي شود خانه خريد ولي آشيانه نه،

 

 

خانه خريد ولي زندگي نه،

 

 

رختخواب خريد ولي خواب نه،

 

 

ساعت خريد ولي زمان نه،

 

 

مي توان مقام خريد ولي احترام نه،

 

 

مي توان کتاب خريد ولي دانش نه،

 

 

دارو خريد ولي سلامتي نه،

 

 

و بالاخره

 

 

قلب خرید ولی عشق را نه!!!

 

 

|+| نوشته شده توسط امیر مهرابی در پنجشنبه 1387/04/06 ساعت 8:41 بعد از ظهر |

سینه بی عشق مباد...

 

 

 

 

سینه بی عشق مباد

 

 

 

مهرورزان زمان های کهن،

 

 

هرگز از خویش نگفتند سخن!

 

 

که در آنجا که "تو"یی

 

 

بر نیاید دگر آواز از "من"!!!

 

 

ما هم این رسم کهن بسپاریم به باد،

 

 

هرچه میل دل دوست،

 

 

بپذیریم به جان،

 

 

هر چه جز میل دل او،

 

 

بسپاریم به باد!

 

 

 

 

آه!!!

 

 

باز این دل سر گشته من

 

 

یاد آن قصه شیرین افتاد:

 

 

بیستون بود وتماشای دو دوست،

 

 

آزمون بود و تماشای دو عشق،

 

 

در زمانی که چو کبک،

 

 

خنده می زد "شیرین"،

 

 

تیشه می زد "فرهاد"!

 

 

نتوان گفت به جانبازی "فرهاد" افسوس!

 

 

نتوان کرد ز بی دردی "شیرین" فریاد!

 

 

کار شیرین به جهان شور بر انگیختن است!

 

 

کار فرهاد بر آورن دل دوست،

 

 

خواه با شاه در افتادن و گستاخ شدن،

 

 

خواه با کوه در آویختن است!

 

 

رمز شیرینی این قصه کجاست؟

 

 

که نه تنها شیرین بی نهایت زیباست:

 

 

آن که آموخت به ما درس محبت می خواست،

 

 

جان چراغان کنی از عشق کسی،

 

 

به امیدش ببری رنج بسی،

 

 

تب و تابی بودت هر نفسی،

 

 

به وصالی برسی یا نرسی،

 

 

سینه بی عشق مباد!!!

 

 

 

|+| نوشته شده توسط امیر مهرابی در یکشنبه 1387/04/02 ساعت 10:28 قبل از ظهر |

تنهایی...

 

 

 

 

 

 

 


من پس از مدتها

 
 
 
 

فرصتی یافته ام

 

 

 

 

تا كمی گریه كنم

 

 

 

 

وبه تنهایی خود فكر كنم

 

 

 

 

همه تنها هستیم

 

 

 

 

هرچه با همدیگر،تنهاتر